Dużo rzeczy pojawiło się w UniFi Network 10.4 i łatwo byłoby od razu pójść w najbardziej efektowne tematy: eBGP, IPv6 albo VPN po IPv6. Tylko że w codziennej pracy administratora sieci bardzo często nie wygrywa funkcja najbardziej spektakularna, ale ta, która skraca nudne szukanie odpowiedzi na pytanie: co się stało i kiedy?
Ważne: Time Machine nie jest zamiennikiem dla Zabbixa, sysloga, SNMP ani pełnego systemu monitoringu. Przy większej sieci nadal potrzebne są wykresy, alerty, historia portów i logi zbierane niezależnie od panelu producenta.
Pierwsza diagnoza zaczyna się od kontekstu
Ktoś mówi: „wczoraj coś przerywało”. Albo: „AP zniknął na chwilę”. Albo: „switch był offline, ale teraz już działa”. Wtedy problem nie polega na tym, że nie ma żadnych danych. Trzeba szybko złapać kontekst: które urządzenie, które połączenie i w jakim momencie.
W UniFi Network 10.4 Time Machine zostało mocniej połączone z widokiem Infrastructure Topology. Nie patrzymy więc tylko na statyczną mapę aktualnego stanu sieci, ale możemy cofnąć się po osi czasu i zobaczyć historię połączeń między urządzeniami. W praktyce pozwala to szybciej sprawdzić, czy dany link faktycznie był rozłączony, kiedy wrócił i czy problem dotyczył konkretnego elementu infrastruktury.
Historia trafia do naturalnego miejsca diagnostyki
To jest dobra zmiana nie dlatego, że UniFi nagle odkryło historię zdarzeń. Jej wartość polega na tym, że historia trafia w miejsce, w którym administrator naturalnie zaczyna diagnostykę: do topologii. Nie trzeba od razu skakać między logami, listą portów, klientami i urządzeniami. Najpierw można sprawdzić, czy sama struktura połączeń miała przerwę albo zmianę stanu.
Stan historyczny daje szybki punkt odniesienia. Można porównać widok sieci z różnych chwil i sprawdzić, czy urządzenie albo połączenie zmieniło stan.
Od topologii do portu i urządzenia
Na zrzutach dobrze widać też drugi praktyczny aspekt tego widoku: po kliknięciu elementu infrastruktury można zejść niżej do szczegółów urządzenia, portów i połączeń. Przykładowo AP może nie być od razu narysowany jako osobny kafelek na głównej mapie Infrastructure, ale po wejściu w szczegóły switcha widać, na którym porcie jest podłączony, czy działa PoE, w jakiej jest sieci i jaki ma adres IP. To ważne, bo sama ikona na topologii nie zawsze mówi wszystko.
Szybszy punkt startowy przy prostych awariach
W praktyce taki widok może oszczędzić sporo czasu przy prostych awariach. Jeżeli link był martwy przez kilka minut, urządzenie zmieniło stan, switch wrócił po restarcie albo ktoś przepiął kabel, otrzymujemy punkt zaczepienia. Potem można iść głębiej: port manager, logi, PoE, STP czy monitoring zewnętrzny. Pierwszy krok jest jednak szybszy.
Sedno tej funkcji jest proste. UniFi Network 10.4 ma bardziej „enterprise'owe” nowości, ale Time Machine w Infrastructure jest funkcją, którą realnie zrozumie każdy, kto choć raz szukał przyczyny problemu po fakcie. Nie odpowiada na wszystkie pytania, ale pomaga ustalić początek: gdzie patrzeć dalej.
Korzystacie z topologii UniFi jako realnego narzędzia diagnostycznego, czy raczej traktujecie ją tylko jako poglądową mapę sieci?
